26-11- @kw (NOG niet af)
Kwaliteistmomenten november
Het blog aan het eind van de maand benoemt (een deel) mijn kwaliteitsmomenten, de “Kers(en) op de taart” noemt een vriendin dat. Maar het is ook een soort samenvatting van de maand geworden. Als het te saai wordt, sla je het maar over. Uiteindelijk schrijf ik vooral voor mezelf. Om bij dingen stil te staan. En om nog eens na te kijken wanneer een bepaalde gebeurtenis plaatsvond. Of wat ik ergens toen van vond 😊
PillenPopper.
Begin november kreeg ik bericht dat de PillenPopper klaar was. Maar nog niet te koop. Ik had meegewerkt aan het testen van het apparaat. Nu plaatste ik de foto’s bij blog 26-04-5 dat ik er eerder over schreef. (Toen mocht er nog geen foto bij, omdat patent was aangevraagd).
Collecte
Ik bestookte een deel van mijn kennissen met de digitale collectebus van Stichting Alzheimer en liep langs de deuren met de collectebus. Een klusje van niks, maar ik was dood op!
Het contante bedrag komt hier nog bij. Want niet alle bewoners van het flat doneren via de QR code.
Pannenkoeken
Bij kennissen kwam ik lunchen, pannenkoeken! Lekker en gezellig.
- Volgend jaar weer, zei ze.
- O.K., maar dan bij mij.
Ze beloofde een koekenpan mee te nemen… maar ik kocht er natuurlijk gauw zelf een!
Ik gebruik namelijk de wok voor het garen van groente, maar daar kun je geen pannenkoeken in bakken.
Fietsen
Het maandelijkse fietstochtje naar een vriendin in de Stevenshof ging goed, evenals op de fiets naar een herstellende vriendin in Oegstgeest. Hoera!
Fris, zon, weinig wind. Fijn dat ik nog kan fietsen! Schreef ik er op 5 november bij.
Resto van Harte
Hoe kom ik bij de maaltijden van Resto van Harte? Sinds ik moeite heb met sturen, en wat last heb van (beginnende) staar, durf ik niet meer in het donker te fietsen.
“Dan haal ik je toch op?” Zei mijn tafeldame en vriendin. “Dan lopen we samen”.
“En je fiets?”
“Die zet ik bij jouw flat aan de ketting”.
Een week later appte ik haar. “Kom je me echt ophalen of was het een grapje?”
Maar ze meende het. Om 17h10 stond ze beneden. Samen liepen we naar het buurthuis, waar we gezellig en lekker aten. En samen liepen we terug. Wat ben ik toch rijk, met al mijn hulp-engelen!
Als het glad wordt, zien we wel weer verder.
Jarig
Mijn zus was jarig. Maar haar tweelingbroer leeft niet meer. Ik wil haar toch feliciteren. Maar ook mijn en haar broer noemen. Daar moet ik altijd even over nadenken.
Blijkbaar lukte dat, want ik kreeg een lief appje terug.
Parkinsongroepje bij de fysio
Op 16 november ging ik voor het eerst naar het Parkinsongroepje bij de fysio.
Ik denk dat ik daar meer aan heb, dan aan de Vitality gym. Al was ik verdrietig, dat ik weer met iets moest stoppen… Maar was het een leuke gastles geworden ondanks en daarmee een leuk afscheid. Ik kreeg veel lieve reacties, toen ik meldde dat ik met deze fijne groep ging stoppen! (Blog 26-11-4)