Achterstanden wegwerken

Langzaam maar zeker werk ik achterstanden weg. Dat begon al met de 'kraám'visite op 11 augustus 😊 (Blog Kwaliteitsmomenten Augustus)

Bril en oogarts.

Ik maakte een afspraak voor een nieuwe bril. De oude bril zat vol krassen, dankzij de val van 5 mei. Ik had het uitgesteld, bang dat ik staar heb en daar aan geopereerd moet worden. Dat kan en wil ik er nu echt niet bij hebben. Ik kreeg inderdaad het advies om naar de oogarts te gaan, want er was wel een groot verschil gemeten met de vorige bril. Tot mijn verbazing kreeg ik al heel snel een oproep voor de oogarts (Ik wist niet beter, dan daar een ellenlange wachttijd voor is). Meteen na al het meten en druppelen kreeg ik de uitslag: een beetje staar, maar nog geen operatie nodig. Pff… gelukkig!  Nog een paar uur last van wazige ogen (vervelend!) en toen kon ik dit hoofdstuk afsluiten. Over twee jaar weer controle.  

Jas

De oude zomerjas die ik tijdens de botsing op 5 mei aanhad en die thuis regelrecht de kast inging bleek een bloedvlek op de mouw te hebben. (Eerst kon de jas niet aan, met mijn arm in de sling, daarna ging ik zonder jas naar buiten, dankzij de hoge temperaturen). Na een paar weken denken “daar let toch niemand op” (maar ik zag die bloedvlek wel) ging de mouw in een sopje, daarna ging de jas in de wasmachine. Schoon! Waarom dan een paar weken wachten? Ik had hem weinig aangehad, tussendoor was de regenjas weer aan geweest, maar toch…

Dat is vast een Parkinson ‘dingetje’: soms moeite met initiatief nemen...

Botdichtheidsmeting (Dexa-scan)

Na drie jaar injecties (2 x per jaar) tegen botontkalking, was de botscan weer aan de beurt. Ik wilde proberen dit in te plannen, vóór de (waarschijnlijke) operatie aan de losse schouderplaat en vóór de Ablatie.

Dat lukte. Beide armen omhoog naast mijn oor leggen lukte niet, maar mijn armen over elkaar doen en deze omhoog houden was ook goed. Helaas hoefde de schouder niet doorgemeten… want ik was zo benieuwd naar de stand van zaken i.v.m. de losse plaat!

De internist belde een paar dagen later enthousiast, dat mijn botten vee sterker waren geworden. “U heeft zeker niks gebroken?” Ik vertelde over de botsing en de kapotte schouder. “O ja, ik zie het. Nou, maar dat was vast een heel harde klap…”. Ja, dat was het. Over vijf jaar weer een scan, tot die tijd 2 x per jaar spuiten… 

Droge mond

Eindelijk ging ik bij de apotheek vragen naar iets tegen de droge mond. Daar heb ik
’s nachts erge last van. Met als gevolg dat ik bij elk toiletmoment een beker water drink…

Ik verwachtte dat er alleen gel bestaat en daar had ik geen zin in. Maar er bestaan ook tabletjes, die je tussen tandvlees en lip legt, ze ‘smelten’ langzaam, het werkt een paar uur. Ik kocht een doosje. Het helpt!

Dat had ik dus ook veel eerder kunnen doen, of even op internet kijken wat er intussen allemaal te koop is… Grrr. Nou ja, beter laat dan nooit.