11 april is Wereld Parkinsondag. Dit jaar was er een programma in Burgers Zoo, Arnhem. Je kon kiezen voor ochtend of middag. Ik aarzelde. Lange dag, lange reis. Ik vroeg in het appgroepje van lotgenoten of er iemand ging. 

Ik kreeg snel antwoord van Leony. “Wij gaan, je kunt meerijden”.

Haar partner Ruud reed zaterdag om half acht voor, ik mocht voorin zitten.

We waren op tijd in Arnhem.

Tijdens de plenaire opening werd gezongen, er werd een vrijwilligersprijs uitgereikt en het nieuwe platform werd geopend: www.parkinson.nl. Een samenwerking van de Parkinson Vereniging en mensen die beroepshalve met Parkinson te maken hebben.   

In de wat duistere zaal kreeg ik slaap. De workshop waar ik op had ingetekend was ook in deze zaal. Ik besloot naar een buiten activiteit te gaan en meldde me bij de rondleiding met beweegoefeningen. Ik stond (uiteraard) niet op de lijst, maar mocht wel mee.

Inzicht 1. De oefeningen gaan beter als je ze langzamer doet.

Tot mijn verbazing kon ik oefeningen die bij de buiten-gymn of yoga niet goed gingen nu wel vrij goed. Het geheim: je moet de oefeningen niet te vlug doen, dan gaat het beter!

Verschil met de yoga was ook, dat ik nu schoenen aan had. Yoga doe ik op (antislip) sokken.

Hierna volgde een lekkere lunch en dronken we koffie of thee met kennissen van Leony en Ruud.

We liepen een ommetje door de dierentuin (Foto in de kolom hiernaast) en zochten daarna de auto weer op. Na een uurtje (?) stopten we voor een drankje en wat eten.

.

Inzicht 2. Niet verhuizen!

Onderweg kwam het gesprek op mijn verhuisplannen.

Ruud zei dat Rust, Regelmaat en het voorkomen van stress de basis zijn bij Parkinson. Verhuizen geeft vaak veel stress en is dus minder handig om dat voor mijzelf te gaan organiseren. Daarnaast zei Ruud ook nog, dat als je in je vertrouwde omgeving blijft je zo lang mogelijk zelfstandig kan blijven functioneren op opgebouwde routines. Ga je verhuizen dan ga je uit je vertrouwde omgeving en een Parkinsonbrein maakt niet snel weer nieuwe routines aan…  

Het heeft mij aan het denken gezet of ik wel ga verhuizen…

Tijdens het stilstaan in de file herhaalde hij de argumenten voor me, zodat ik ze op kon schrijven.

Wat een geluk dat we al gegeten hadden! Want pas om ongeveer 19.15 reden we eindelijk de N11 op. Ik vroeg Ruud, om me vlak bij Leiderdorp bij een bushalte uit de auto te zetten. In 15 minuten liep ik naar huis. Fijn even bewegen, na de lange rit. Het was ook nog opgehouden met regenen. 😊 Om kwart voor acht was ik thuis. Moe maar tevreden.

Ik had me blijkbaar niet misdragen. Want volgend jaar mag ik weer meerijden 😊