26-11-5

Beter fietsen 

Na de ablatie op 7 oktober mocht ik twee weken niet fietsen. Daarna stapte ik weer op. Ik was benieuwd hoe het zou gaan. Hoera! Ik kan weer wat gemakkelijker sturen! (zie ook blog 26-10-6). Wie het begrijpt mag het me uitleggen. Ik pas wel alle adviezen van Robert en van de Parkinsonverpleegkundige toe (blog 26-09-3):

  • Lagere versnelling en lagere elektrische ondersteuning
  • Goed op de bloedspiegel van de Levodopa letten
  • Niet ‘ver’ gaan fietsen als ik er al een wandeling van 6 km op heb zitten…

Maar:

Het stuur wiebelde, er zat wat speling in. Welke schroefjes moest ik aandraaien? Robert van 4Wielfiets kwam langs, om 18h30 ’s avonds.

In het licht van de koplampen van zijn busje, draaide hij een paar moertjes vast. Maar er moet ook een onderdeeltje vervangen worden, zag hij.

App me even, wanneer je de fiets twee dagen kwijt kunt. Vroeg hij. Niet te lang wachten!

Met plotseling ontvoeren van mijn rijwiel maakt hij me niet blij, weet hij inmiddels 😊

Helaas ging een snelle reparatie niet door, omdat een monteur ziek was. Maar je kunt veilig fietsen hoor!

Wie weet, kan ik na reparatie nog beter fietsen!

Zelf banden oppompen

Terwijl ik op de komst van Robert wachtte, probeerde ik mijn banden op te pompen. Dan kon ik Robert vragen het over te nemen, als het me niet lukte. Wie niet sterk is, moet slim zijn…

Tegen mijn verwachting in, lukte het wel! Mijn schouder protesteerde helemaal niet. Ik was net klaar met de vierde band, toen zijn bus verscheen. Het was 5 november, precies zes maanden nadat ik mijn schouder brak!