Bloedarmoede 

Hb weer op pijl   (laag hb heet in de volksmond bloedarmoede)

Kort na de schouderoperatie zag ik in mijn zorgdossier, dat het hb vlak voor de schouderoperatie 6,0 was, en dat voor de zekerheid bloed voor een eventuele bloedtransfusie was aangevraagd. Niet zo gek, als je zag hoe blauw mijn arm toen was. De ondergrens  voor het hb is 7,5, de bovengrens 10.

Door bloedarmoede word je moe en lusteloos. Moeheid wordt vaak geweten aan leeftijd, of aan ziektes die je hebt, in mijn geval Parkinson en boezemfibrilleren. Terwijl het redelijk gemakkelijk te genezen is, met goed eten en wat extra ijzertabletten. Bij langdurige bloedarmoede is het wel fijn, als naar de oorzaak gezocht wordt.

Niemand zei er iets over tegen mij. Eenmaal thuis kocht ik roosvice ferro. In oktober zou ik aan mijn huisarts vragen, weer bloed te prikken. Maar voor de ablatie in het LUMC zouden ze ook wel hb bepalen, veronderstelde ik, want één van de (weinig voorkomende) complicaties is een bloeding. Dus wachtte ik, met de vraag aan de huisarts.

Maar na de ablatie van 7 oktober kon ik in het ziekenhuis dossier geen hb bepaling vinden, wel andere bloeduitslagen van 7 oktober. Ik liet via de huisarts mijn bloed checken (Het lage hb was niet aan de huisarts doorgegeven, of het sond op een plek die ik niet kon zien...).

Nog dezelfde dag kreeg ik een mail met een link naar de uitslag van het bloedonderzoek in mijn zorgdossier Mijn hb was weer goed. Nou ja, net op de ondergrens.  Ook alle andere bepalingen vielen binnen de gewenste grenzen.  

Bijzonder

Wel bijzonder dat geen arts me hierover heeft geïnformeerd... Diverse vriendinnen verbazen zich, dat ik mijn dossier lees. Dat doen ze nooit. Ze weten soms niet eens dat het kan. Te veel vertrouwen in de artsen, denk ik. 

Meer hier over: bloedarmoede