26-06

Overzicht 5 mei tot 1 juni (na het overzicht ga ik verder met mijn  blog)

Botsing tot operatie

26-05-1  5 mei    tm  18 mei  

onderaan elk blog, bij lees verder, kun je doorklikken naar het volgende blog

———-

5 mei gevallen, schouder / kop vd bovenarm gebroken. 13 mei controle. Er kon meteen scan gemaakt worden. Daarna terug n chirurg. Het wordt opereren, en daarna Revalideren

Ik breng het niet op om iedereen op de hoogte te houden van mijn treurnis. Ik probeer dus maar om dit op mijn blog bij te houden. Belangstellenden kunnen het daar lezen.   
—————-

Operatie en verblijf ziekenhuis

19 mei  -  25 mei

————————-    

Revalidatie Revitel, Leiden

26 mei -  31 mei

1 juni - ……?

Andere Blogs mei 

26-05-2 Privacy

26-05-3 Zelfredzaamheid 2

################

Via inhoudsopgave van de gehele site kom je ook makkelijk bij juiste datum ( de pagina volgorde klopt niet meer, die  kan ik nog niet aanpassen op de iPad, maar als je op de juiste datum klikt, kom je op de juiste pagina)

je kunt ook het vergrootglas bovenaan de pagina gebruiken om op bv datum te zoeken, bv 18 mei

https://www.dagboekjes-familie-snoek-en-denooij.nl/inhoudsopgave-website

—————

Bezoek graag in overleg, ivm therapie schema.

Ik wil me echt op de therapie richten, ben soms moe.

Mensen die ver weg wonen of dichtbij maar liever bellen, kunnen ook belafspraak maken.

 

Maandag 1 juni 2026

Redelijk geslapen, halfvijf op. De nachtdienst deed mijn steunkousje aan en zei dat ik zelf koffie mocht halen. Die ene keer dat de tussendeur dicht was, was omdat er een nachtdienst ziek naar huis gegaan was, en ze dus met 1 man minder waren.

De krant gelezen en blog bijgewerkt. Anneke belde gezellig!

wondverpleegkundige kwam. De pleister mocht van de elleboog. Er zal met de arts overlegd worden of er een steunkous om de arm moet. Aansluitend hielp iemand me met wassen en aankleden.
Vervolgens naar het ontbijt. Een medewerker zette de soepkom die ik gepakt had resoluut terug. Dat is voor de soep. Vond ze. Maar die kom is groter, verklaarde ik mijn voorkeur. 
deze is ook groter, vond ze, en gaf me een glazen schaaltje. 
dat ik thuis mijn ontbijt ook uit een soepkom at hielp niet. 
als zij dienst heeft geen yoghurt in een soepkom!

Inwendig gierde ik van het lachen!

Na het ontbijt vouchers gekocht voor de lunch met het lotgenotengroepje.

Psycholoog

De psycholoog luisterde naar mijn verhaal, de egocentriciteit (uit groeps apps, niet naar de sores van anderen luisteren) vond ze een passende ‘overlevingsstrategie’, en tranen… die horen bij het proces. Komende week komt ze weer.

Arm

Tussen 11 en 12 zou een arts komen. Het was vijf voor elf. Ik zei tegen de verpleegkundige dat ik even drinken ging halen en meteen terug zou komen. “De arts komt niet” vertelde ze. “Maar ik kom zo direct een kous om je arm doen, tegen het vocht.

En dat deed ze. De kous (tubigrb) zit strak, maar als daarmee het vocht weg gaat…

’s Middags kwam er alsnog een arts. Hij controleerde de armen de opgezette voeten. De kous moet als het kan ook ‘s nachts om blijven. Ik mag met de ibobrufen stoppen (was ik al flink aan het afbouwen, want als ik het niet nodig heb tegen de pijn, wil ik het niet slikken; ibobrufen werkt ook negatief op de nieren zei hij, daardoor kan ik ook meer vocht vasthouden), en omdat de  arm niet lekker mag bewegen, werkt de spierpomp ook niet.

Hij verwacht dat de benen minder vocht gaan vasthouden als ik meer kan gaan bewegen….

Lotgenoten groepje

Drie deelnemers van mijn lotgenoten groepje kwamen lunchen.zij wilden weten hoe het mij ging, ik hoe het met hen gaat. Meestal komen we samen in een restaurantje, nu dus in Revitel. Ik stel hun komst erg op prijs.

Parkinson, pijn en dopamine

Het was me opgevallen, dat ik sinds de val op 5 mei niet meer overbeweeglijk was. Vanochtend las ik, in een discussiegroep op Facebook, dat je meer dopamine gebruikt als je pijn hebt.

dat verklaart, waarom de overbeweeglijkheid stopte (men zegt dat overbeweglijheid veroorzaakt wordt door een iets te hoge dosering dopamine.)

 

Als pijn extra dopamine vraagt, is dat ook mede een verklaring van mijn supersnelle achteruitgang thuis, en nauwelijks herstel in het ziekenhuis….

ik heb de vraag gemaild aan de Parkinson verpleegkundige.

Fysiotherapie 

Van 15 - 15.30 fysio. Elleboog oprekken. Een nieuwe oefening: Onderarm op het been leggen de hand rustig naar buiten en naar binnen draaien. De hoge instap in mijn badkamer oefenen. En de vraag “wanneer wil je naar huis”.  Opnieuw legde ik uit dat ik graag eerst meer conditie wil hebben. Nu durf ik nauwelijks alleen naar buiten… en dan ga ik het thuis natuurlijk niet redden…

Na het avondeten weer eindje lopen, oefeningen doen en 21 uur n bed. Armkous af, want hand was dik en morgen douchen. Van de arts mag ik op de rechter zij liggen, maar dat lukte niet. Dat deed pijn.