26-11-6

Lange Film

De film stond aanbevolen in de Biodanza groeps-app:

https://youtu.be/SN3-gTiAFS4?is=oPKpEnFlikN6KTep

Deze prachtige film vanmiddag/ vanavond gezien. Bevat heel veel biodanza elementen, geen dans, maar een film die aan het Leven zelf raakt en hoe we dat meer zouden wensen. Aanrader!

(Meer over de film: foto onder dit blog)

*********************

Sinds ik iets beter slaap, kan ik ’s middags weer naar een bioscoop. Ik hield op met bioscoopbezoekjes omdat ik steeds in slaap viel tijdens een film. Dit keer ging ik naar een Filmhuis in Den Haag, samen met Biodanza kennissen. Ook tijdens deze lange film bleef ik wakker. 

Ik zeg vaak eerst “Ja” en ga pas daarna nadenken over maaltijd en pillenschema.

Afspraak was om 12 uur met de trein naar Den Haag. Om 12h45 begint de film. In de bioscoop mag je je boterham niet eten…

Ik nam de parkinson-pillen om 11h30 in plaats van om 12 uur en at in de trein mijn boterham. Mag dat zomaar, je medicijnen eerder?” Vroeg Biodanza-kennis.

“Nee, maar ik doe het toch…; want ik wil ook eten” lachte ik.

Wat loop je goed!

Ik ging heel vroeg van huis, lopend. Want de rest van de dag kwam er weinig van bewegen. Met de fiets naar het station wilde ik niet, want dan moest ik in het donker terug fietsen. Ik zorgde dat ik tijd had, niet hoefde te haasten en zondig onderweg naar het toilet kon gaan. Dat laatste was achteraf niet nodig.

Een oude bekende kwam me tegemoet. “Wat loop je goed! Gaat het beter met je?” Ik had tijd voor een praatje. Was blij met haar opmerking! Het was nog vroeg, ik was uitgerust, en mijn medicijn spiegel (van de parkinsonmedicatie) was nog goed… ‘s Middags na de film liep ik weer te zwalken.

Film van ruim drie uur

Het was een prachtige film, de bioscoop was steenkoud, mijn jas lag drie stoelen verderop (want op de stoel naast mij zat een andere bezoeker). De film duurde ruim drie uur, we rekenden op een pauze, maar die kwam niet. Wie bedenkt dat?! Het zijn immers vooral senioren die 's middags nar een film gaan. Nou ja, nu kon iedereen wel op tijd naar huis en tijdig eten 😊

Na de film nam ik direct de medicatie in (16h10 i.p.v. 16h). Mijn buurman hielp me in mijn jas, want stijf was ik wel! Maar, na de lange zit:

ik kon staan en ik kon lopen! Dat viel me 100% mee.

We dronken een groot glas warme thee en ik dronk twee flesjes water leeg. Met de trein en de bus naar huis. Het was weer een fijne dag!

Napraten

Het is echt een film om over na te praten. Over de gedrevenheid van de zorgverleners, de werkdruk, de andere visie van de directrice, die een meer menselijke vorm van zorg wil invoeren, Maar ook over de strijd tegen kanker.

Toen ik 's nachts wakker werd, zat de film direct weer in mijn hoofd...