26-02-5
Andere medicatie en EMDR
Dit blog is een vervolg op blog 26-01-2, 26-01-2b, 26-01-2c (onderaan doorklikken), 26-02-1 Hoera en 26-02-3
Maandag 16 februari had ik een consult bij mijn eigen cardioloog. Hij was erg boos, niet op de wachtlijsten, maar op mij. Als ik echt een eind aan mijn leven zou maken, kon hij voor de tuchtrechter gesleept worden!
Wouw, wat erg, daar had ik in mijn sombere bui niet aan gedacht!
Maar na het uiten van zijn boosheid, stelde hij opnieuw andere medicatie voor. Eerder deed hij dat ook, maar zonder garantie dat het daarmee beter zou gaan. Toen had ik daar geen zin in, nu besloot ik om het te proberen. Want de sotalol hield mijn hart niet in het gareel. Na de afschuwelijke aanval van 18 januari was ik panisch geworden voor het boezemfibrilleren.
's Middags weer Shiatsu. Een behandeling EN een luisterend oor. Wat ben ik dankbaar voor deze hulp!
Andere medicatie
De dag erna, dinsdag, kon ik de nieuwe pillen ophalen, woensdag er mee starten. Ik aarzelde. Wel of niet met een wandelgroepje mee woensdag??
Ik ging. We bleven vlakbij huis, ik kon altijd afhaken.
Ik voelde me onderweg niet echt lekker, maar het was te doen. Ik transpireerde 'liters' (al was dat natuurlijk veel minder) 😊
's Middags had ik met een paar kennissen afgesproken, samen te lunchen. Ik was net binnen, om één uur... en het fibrilleren begon weer. Zucht. Had ik er toch verkeerd aan gedaan om voor andere medicijnen te kiezen? De nieuwe medicatie zat bovendien nog niet in mijn broekzak. Stom! En de sotalol mocht niet samen met het nieuwe vergif. Ik drukte wel weer steeds op de hartmeridiaan bij mijn pink.
Nou ja, het eten en het luisteren naar de anderen leidde af, zij luisterden ook naar mij, we waren sinds kort alle drie behept met hartklachten! De aanval was vrij mild. Ik werd thuisgebracht, nam meteen de nieuwe medicijnen in en een uurtje later hield het fibrilleren zowaar op!
De dagen er na voelde ik me weer beter. Afwachten dus maar weer.
's Middags had ik met een paar kennissen afgesproken, samen te lunchen. Ik was net binnen, om één uur... en het fibrilleren begon weer. Zucht. Had ik er toch verkeerd aan gedaan om voor andere medicijnen te kiezen? De nieuwe medicatie zat bovendien nog niet in mijn broekzak. Stom! En de sotalol mocht niet samen met het nieuwe vergif.
Nou ja, het eten en het luisteren naar de anderen leidde af, zij luisterden ook naar mij, we waren sinds kort alle drie behept met hartklachten! De aanval was vrij mild. Ik werd thuisgebracht, nam meteen de nieuwe medicijnen in en een uurtje later hield het fibrilleren zowaar op!
De dagen er na voelde ik me weer beter. Afwachten dus maar weer.
(Tekst gaat verder in de kolom hiernaast)
EMDR
De volgende dag had ik de tweede afspraak bij de psycholoog. Ze had de eerste keer al EMDR voorgesteld. Dat wilde ik wel! Want elke keer dat ik aan die afschuwelijke ritmestoonis van 18 januari dacht, werden mijn traanbuisjes weer schoongespoeld...
Ook voor haar gold trouwens de kans op een tuchtrechter, als een cliënt van haar zelfmoord zou plegen. Tjonge!!
EMDR is de afkorting van Eye Movement Desensitization and Reprocessing. Een behandeling met EMDR kan helpen als je iets schokkends hebt meegemaakt en daar last van blijft houden. Zo'n gebeurtenis kan van alles zijn. Zoals een ongeluk, overval, mishandeling of seksueel geweld. (bron: hersenstichting)
Ik kreeg uitleg, beantwoordde vragen, voelde de pijn en de angst van toen weer...
Na afloop was ik moe, maar minder bang!
Na de behandeling zou ik nog wel een tijdje moe zijn, voorspelde mijn redder. En morgen ook.
De volgende dag deed ik het rustig aan, maar diezelfde dag... fijn 's avonds naar Biodanza 😊
Nu ik dit schrijf is het zondag. Ik heb goede hoop dat ik het wel ga redden.
Dankzij de hulpverleners.
Diverse vrienden appten of belden wat vaker dan anders. Ook dat was een grote steun.
