Kwaliteitsmomenten September

Schouder    

De maand september was weer een goede maand. Mijn schouder hoeft (nog) niet opnieuw geopereerd te worden (blog 26-09-1), de pijn is flink afgenomen, ik kan meer doen met de linkerarm en schouder. De voornaamste beperking is dat de linkerarm nog niet helemaal omhoog kan. Maar dat kan in het eerste jaar na de operatie nog flink verbeteren, volgens de fysiotherapeut. Of dat echt zo is? De tijd zal het leren!

Fietsen

Het fietsen waar ik al bijna afscheid van genomen had, lukt nog, met dank aan mijn Parkinsonverpleegkundige. De fysio (van Parkinsonnet) wil me ook helpen (blog 26-09-3).

Museum, verjaardag en andere leuke activiteiten.

Ik bracht een leuk bezoek aan Rijksmuseum Boerhaave (blog 26-09-2) en het was heerlijk om de 70^e verjaardag van mijn broer bij te kunnen wonen (blog 26-09-5). Met Els maakte ik weer een leuke rit op de duofiets. Met vriendin Bea heb ik fijn gelopen en bijgepraat. Met anderen ging ik lunchen, “bakkie” doen of ook bijpraten. Wandelgroepje, Vitality-gymn en Yoga staan ook weer 'ingeroosterd’. Heerlijk! Anneke kwam een week logeren. Dat is vakantie! Tot nu toe hebben we leuke wandelingen gemaakt, een kast opgeruimd en veel gepraat. Ze blijft tot zaterdag 3 oktober.

Shiatsu

De irritante, zeurderige pijn in de elleboog (die 5 mei na de botsing is gehecht) is weg. Het soepeler worden van de schouder komt mede door de Shiatsu therapie. Onlangs zei de therapeut dat de linker- en rechterschouder kwa energie weer bijna gelijk aanvoelen (rare zin, maar ik weet niet hoe ik dit anders moet zeggen). Ik ben blij met deze therapie!

Een ander helpen

Wat ik ook fijn vond, is dat het lukte, om een vriendin die plotseling een erg pijnlijke hand had, te helpen met haar steunkousen. Ik was natuurlijk heel voorzichtig, voelde mijn schouder wel ietsje. Maar het lukte wel!!😊

Biodanza

Ik kon weer meedoen met Biodanza. In het begin was ik nog wat gespannen en alert, omdat de schouder af en toe pijn deed, de laatste donderdag en zaterdag van september heb ik heerlijk ontspannen kunnen meedoen.

Begin oktober sla ik de Biodanza over, omdat vriendin Anneke bij mij logeert, daarna sla ik Biodanza een paar keer over, omdat ik na de Ablatie op 7 oktober (blog 26-03-2) twee weken lang rustig aan moet doen.

De donderdagavond zou ik gedurende de wintermaanden stoppen. Fietsen in het donker is niet veilig meer. Docent en diverse dansers probeerden me over te halen om toch te blijven, dus denk ik na over een andere oplossing.

Dilemma

En dan: hoe lang kan ik doorgaan met dansen, yoga en gymnen op ‘gewone’ groepen? Het aantal beperkingen neemt toe… er zijn speciale beweeggroepen voor Parki’s (bijvoorbeeld Danspark, yoga4Parkinson, fysio-gymn-groepjes). Ik wil een groep niet tot last zijn/worden…

Nou ja, eerst maar zien of mijn schouder nog wat verder herstelt en hoe ik me na de Ablatie voel. Misschien krijg ik weer wat conditie terug?