12 mei

tekst rechtstreeks op site getypt; tikfouten haal ik er later wel op.

Schrik

0h30 wakker, naar toilet. grr. beetje dunne ontlasting op het luiertje. Schoon luiertje. Terug naar bed. SCHRIK. Domkere plek op laken. Ik schrok me - helaas niet - dood. Doorgelekt. Wat nu. Ik kon niet op een vies bed gaan liggen. Teneinde raad dan maar laken eraf. Licht aan. Het was mijn sok... !

De schrik had me zo wakker gemaakt dat ik niet meer sliep. Om halftwee 2 paracetamol. Geslapen tot half vijf.

5h op, onderlichaam wassen en broek aan, koffie en ontbijt. en weer goede ontlasting. Hoera. gelukt om schone zakjes in de kleine prullenbakjes te doen! Straks afval de deur uit. 

 

Arts

Marga hielp me met wassen en aankleden. Op haar advies geen bh aan. Met de auto bracht ze me naar het ziekenhuis. Ik verzuimde naar haar wel en wee te vragen. Was veel te gespannen blijkbaar voor de uitslag van het gesprek met de chirurg.  
het was de dag van de verpleging. In de hal ballonnen en standjes met iets voor de verpleging.

de röntgenfoto ging vrij makkelijk. De laborante hielp me in mijn regenjas. Toen naar chirurgie. Meer verpleegkundigen in de hal.

de chirurg vroeg hoe het ging. Ik vertelde dankbaar te zijn voor het stoppen van de oxicodon, dat ik weer wat beter kon denken. En ik vertelde dat ik weer wat meer zelf kon. Helaas bleek de breuk er slechter uit te zien. Hij had overlegd met de traumachirurg. Misschien kon de schouder gerepareerd, anders zouden ze een prothese plaatsen

ZO, dat kwam binnen. Dat had ik niet verwacht! Hij zei dat er een scan gemaakt moest worden. Kon het misschien meteen vanochtend wat mij betreft? Tja.Graag!

Hij ging het vragen.Het kon. Dus ik weer op pad naar de radiologie. Wachten. Scan maken. Bh moet uit. Gelukkig had ik n marga geluisterd!

ik moest plat liggen, rechterarm gestrekt achter het hoofd. Het lukte! Leve de yoga. Toen weer overeind. 

Zucht . Maar het lukte met weinig pijn. Inmiddels flink dorst. Omdat mijn flesje de vorige keer lekte had ik die niet meegenomen. En ik zag dat het al kwart over elf was. Jeetje, had ik wel med van 12 uur bij me? Normaal zitten die in mn zak, maar een training broek heeft kleine zakken… en ik zou voor elf uur thuis zijn. Dus alleen de pasjes bij me en paracetamol en… gelukkig, ook het kleine pillendoosje. 
Op weg n d chirurg zag ik 2 dames met een koffie karretje. Ik vroeg een beker water. Die kreeg ik. Dronk de beker leeg. Nog een beker. 
- gaat het mevrouw?

- nee, ik begon te huilen, slecht nieuws, moet geopereerd, niet op gerekend….

de lieverd liep met me mee n h eind vd gang, poli chirurgie. Bent u alleen gekomen? Ja dat doe ik altijd. En ik had hier niet op gerekend. Ik meldde me bij chirurgie, ging weer zitten. Dezelfde mw of een ander gaf nog 2 keer water. Daarna weer verdermails lezen en schonen, apps beantwoorden… shit. Batterij bijna leeg. Geen powerbank bij me.

de arts riep me binnen. Er kon toch gerepareerd. Beter voor me dan prothese. Opereren moet binnen 2 wk na val. Wordt dus ws vandaag over een week. Vragenlijst vd anesthesist kreeg ik per mail. Zsm invullen.

de elleboog had hij ook gecontroleerd, mochten er over een week uit in zh. Ik nam de medicijnen van 12 uur in en paracetamol en besloot rustig n huis te lopen. Droog en beetje zon. Hoofd uit laten waaien

nog schrijven

Marieke haalde me in

intake thuiszorg

oeuf suisse v Anneke

vragenlijst

med lijst apotheek

folder en info telef consult

gea

eten v buurman, gea gevraagd straatjutters agenda over te nemen en de email vd straatjutters

scouters tijdelijk stop

paar mensen op de hoogte stellen, die nog niet wisten dat ik gevallen was

blog schrijven op ipad installeren

bloggen

 Moe!

 

 

 

 

morgen; moet nog geschreven