8 mei update

blogs rechstreeks op website ge zet; tikfouten haal ik er later uit

8 mei 5 uur

Vriendin Marijke deed donderdag avond ooggel in mn ogen en hielp met omkleden. Terwijl ik best met mijn dag-kleding naar bed kan…

Maar het zat wel lekker.

Ze prutste de afstand bediening van het bed naar de rechter kant, zodat ik er bij kon.

Fijn.

Om 21 uur lag ik erin, ipad op mn buik om nog even een puzzeltje te doen. Mobiel in het stopcontact, want die was weer bijna leeg

Licht uit. Ipad geeft ook nl wat licht.

Maar aan het puzzeltje kwam ik niet toe. Ik viel als een blok in slaap.

Om 22h wakker. Antibiotica ingenomen. Naar het toilet.

Weer als een blok geslapen. Om 1.45 wakker. Levodeopa  ingenomen. Weer naar bed. 

Nog wat gedommeld tot 2.37. 

Tenslotte maar opgestaan. Sokken aan lukte niet. Trainingsbroek wel. Met blote voeten in mijn schoenen.

Naar beneden. Macrogol in het water. Al drie dagen geen stoelgang (normaal 2 x p dag). Had ik maar niet zoveel oxicodon moeten slikken woensdag. 

Maar ik had toen zoveel pijn….

Het lukte zowaar een vest over mijn linkerschouder te slaan. Rechterarm door de mouw. Hoera. Vest links met een knijper vastzetten aan de sling lukt niet met 1 hand. Pleister gevonden. Dat lukte wel. Hoera 

///////////////

Ik had me zo verheugd op de vakantie, in Lage Vuurse en de komst van Anneke….

Anneke komt wel, maar geen vakantie. Ze komt helpen...

En nu ….

Na Pinksteren  stond de ablatie (Hart) op het programma, en na herstel van de ablatie een medicijnpompje  omdat levodopa tabletten tegen parki niet goed meer werkten.

Dat schuift nu allemaal op, eerst die arm / schouder herstellen en revalideren.

Na de handbreuk september 2025 vroeg ik advies ivm rollator. “Zou ik nog niet doen. Gewoon pech.” was het antwoord. Ik had toen ook al een paar jaar niets gebroken….

Deze val was ook gewoon pech. Tegemoetkomende fietser week uit naar rechts, ik naar links. Boem. Daar lag ik. waarom ik hem niet aan zag komen is me een raadsel.

Ik ben heel duur nu voor de zorgverzekering, vriendinnen helpen me met veel liefde, maar ik voel me wel rot, dat ik zoveel tijd van hen vraag…

En het belangrijkste. Dit is geen kwaliteit v leven!

 

Anneke belde om 7 uur.

Ze komt zaterdag avond tot maandag ochtend. Al pratend met haar liet ik het idee over een zorghotel varen. Ik ga proberen zorg thuis te regelen.

Nog meer positief

Melkpak uit de koelkast halen lukt, zelf ontbijt klaarmaken gelukt, en mijn darmen hebben wat geproduceerd. Een hele opluchting!

Niet alles gaat zo eenvoudig

Sta op stoel huren kan, maar levering pas over 5 dagen.

Over 5 dagen weet ik pas of ik geopereerd wordt of niet...

Zorg inkopen lukte ook niet. Moet minimaal 5 uur of langer per dag zijn. Als ik dinsdag weet of ik wel of niet wordt geopereerd, kan ik zonodig  weer proberen thuiszorg aan te vragen.  Als iemand die dit leest iemand weeet....

Buurmeisje gaat 's avond mijn ogen druppelen vanaf maandag. Dat scheelt weer.

's middags paar uur op bed gelegen. Niet  grslapen, wel rusten met ogen dicht.

Ablatie 26 mei. Denk het niet...

Met veel gepruts de beveiligde mail van 8 mei open gekregen. 

Ik ga vragen of ze voortaan gewoon een brief willen sturen. Wat een ellende. Ik was er vroeger zo handig in. Maar het  wordt steeds moilijker, of ik dommer... Parkinson hersenen...

Bellen over de gebroken arm kon niet, de poli was al gesloten. Maandag weer bellen. Want de ablatie gaat zo natuurlijk niet lukken de 26e mei

Avond

Marijke kwam, samen eten. Ze vond mijn arm dik en rood. Goede reden om dokterspost te bellen. We konden om 21 uur terecht. Drukverband er af. Wond elleboog mooi volgens arts. Pleister erop. Naar huis. Geen zwachtel, vocht bij de wond kon genezing tegengaan. 

Ca half elf lag ik in bed. PFFF....