26-05
12 mei
tekst rechtstreeks op site getypt; tikfouten haal ik er later wel op.
Schrik
0h30 wakker, naar toilet. grr. beetje dunne ontlasting op het luiertje. Schoon luiertje. Terug naar bed. SCHRIK. Domkere plek op laken. Ik schrok me - helaas niet - dood. Doorgelekt. Wat nu. Ik kon niet op een vies bed gaan liggen. Teneinde raad dan maar laken eraf. Licht aan. Het was mijn sok... !
De schrik had me zo wakker gemaakt dat ik niet meer sliep. Om halftwee 2 paracetamol. Geslapen tot half vijf.
5h op, onderlichaam wassen en broek aan, koffie en ontbijt. en weer goede ontlasting. Hoera. gelukt om schone zakjes in de kleine prullenbakjes te doen! Straks afval de deur uit.
Arts
Marga hielp me met wassen en aankleden. Op haar advies geen bh aan. Met de auto bracht ze me naar het ziekenhuis. Ik verzuimde naar haar wel en wee te vragen. Was veel te gespannen blijkbaar voor de uitslag van het gesprek met de chirurg.
het was de dag van de verpleging. In de hal ballonnen en standjes met iets voor de verpleging.
De röntgenfoto ging vrij makkelijk. De laborante hielp me in mijn regenjas. Toen naar chirurgie. Meer verpleegkundigen in de hal.
De chirurg vroeg hoe het ging. Ik vertelde dankbaar te zijn voor het stoppen van de oxicodon, dat ik weer wat beter kon denken. En ik vertelde dat ik weer wat meer zelf kon. Helaas bleek de breuk er slechter uit te zien. Hij had overlegd met de traumachirurg. Misschien kon de schouder gerepareerd, anders zouden ze een prothese plaatsen
ZO, dat kwam binnen. Dat had ik niet verwacht! Hij zei dat er een scan gemaakt moest worden. Kon het misschien meteen vanochtend wat mij betreft? Tja.Graag!
Hij ging het vragen.Het kon. Dus ik weer op pad naar de radiologie. Wachten. Scan maken. Bh moet uit. Gelukkig had ik n marga geluisterd!
Ik moest plat liggen, rechterarm gestrekt achter het hoofd. Het lukte! Leve de yoga. Toen weer overeind.
Zucht . Maar het lukte met weinig pijn. Inmiddels flink dorst. Omdat mijn flesje de vorige keer lekte had ik die niet meegenomen. En ik zag dat het al kwart over elf was. Jeetje, had ik wel med van 12 uur bij me? Normaal zitten die in mn zak, maar een training broek heeft kleine zakken… en ik zou voor elf uur thuis zijn. Dus alleen de pasjes bij me en paracetamol en… gelukkig, ook het kleine pillendoosje.
Op weg n d chirurg zag ik 2 dames met een koffie karretje. Ik vroeg een beker water. Die kreeg ik. Dronk de beker leeg. Nog een beker.
- gaat het mevrouw?
- nee, ik begon te huilen, slecht nieuws, moet geopereerd, niet op gerekend….
De lieverd liep met me mee naar het eind van de gang, poli chirurgie.
- Bent u alleen gekomen?
- Ja dat doe ik altijd. Ik had hier niet op gerekend. Ik meldde me bij chirurgie, ging weer zitten. Dezelfde mw of een ander gaf nog twee keer water. Daarna ging ik weer verder met mails lezen en schonen, apps beantwoorden… GRR Batterij van mijn mobiel bijna leeg. Geen powerbank bij me.
De arts riep me binnen. Er kon toch gerepareerd. Beter voor me dan eeen prothese. Opereren moet binnen twee weken na een val. Het zal dus waarschijnlijk vandaag over een week.
De elleboog had hij ook gecontroleerd, de hechtingen mochten er over een week uit in ziekenhuis. Ik nam de medicijnen van 12 uur in en paracetamol en besloot rustig n huis te lopen. Het was droog, er was zelfs een beetje zon. Hoofd uit laten waaien...
De opname blijkt veel extra werk te betekenen
Ik zei het bezoek van 12h30 af. Na het eten wilde ik naar bed. En ik besloot naar huis te lopen. Uitwaaien. Hoofd leegmaken.
Ria! Marieke was op de fiets, haalde me in. Hoorde mijn verhaal. Leefde mee. Buurman maakte de rits van mn regenjas open, een draadje zorgde ervoor dat het mij niet lukte met 1 hand.
ik belde de intaker thuiszorg terug, om te zeggen dat ik nu thuis was. (Toen ze belde zat ik nog in wachtkamer van de chirurg) en warmde het restje oef suisse op, die Anneke zondag maakt. Heerlijk.
Vragenlijst
De chirurg had gevraagd aan de Afdeling Opname of hij me langs moest sturen. Dat hoefde niet. Wel graag zo snel mogelijk de vragenlijst van de anestesist invullen, die ze naar mijn mail zouden sturen. Ik besloot het maar direct te doen, dan kon ik naar bed. Maar het kostte me 1,5 uur. Allee al de medicijnlijst precies invullen duurde 40 minuten.
Ook werd gevraagd de medicatielijst van de apotheek mee te nemen naar het ziekenhuis. Ik kreeg hem per email en printte het uit. De folder en de informatie over het telefonisch consult van de cardioloog (begin aug) kreeg ik ook te zien, nadat de digid problemen gaf wegens foutje in het wachtwoord.
Stoppen met vrijwilligerswerk Straatjutter
Gea van straatjutters wilde komen. Kom maar. Het was bijna half vijf, Toch te laat om nog naar n bed te gaan.
Ze kwam, bracht een prachtige plant mee namens de straatjutters, en nam “agenda bijhouden en mail bijhouden op de website” van me over.
Buurman bracht eten. Gea en ik kletsten nog wat, terwijl ik at. We namen afscheid. Ze liet me oogelucht achter. De klusjes stelden gewoonlijk niet erg veel voor, met met 1 bruikbare hand was het lastig, en met een lijf vol stress was het gewoon teveel.
Afscheid vrijwilligerswerk Scouters, hopelijk tijdelijk
Scouters gaf me arbeidsvreugde, een zinvolle tijdsbesteding, zingeving. Maar nu gaat het niet. Mails met klusjes waar ik geen tijd voor heb. Verzoeken om uitleg. Ik had zelf gezegd dat ze me altijd mochten mailen. Ik had hen niet verteld dat ik ernstig gevallen was. Ik vroeg om te stoppen. Coordinator Elly zou het in de groepsapp delen voor me. Voor Elly is het ook rot, want ik kon inmiddels best veel werk verzetten. KON. Het gaat niet meer.
Na het eten stelde ik een paar mensen op de hoogte, die nog niet wisten dat ik gevallen was.
Blog schrijven op iPad
Het lukte zowaar om ‘Blog bewerken’ te installeren op de iPad, nadat ik voor het bewerken van de straatjutters-site had uitgelogd. Hoera!
Ik begon mijn blog bij te werken. Dat gaat beter met 1 hand dan op de pc met 1hand. Deze versie heeft zelfs een spelling checker, die de versie op mijn pc niet heeft!
Wat was ik MOE !
Burmeisje Maria hielp me uitkleden. Om 21h als een blok in slaap gevallen. 24 uur weer wakker. Niet meer geslapen, ondanks paracetamol om 1.30 en nachtrustpillen om 2 uur.
Tja.